Nauka poprzez niebezpieczne zabawy: Ekspedycje Deliryc`ów

Od niedawna Delirycy organizują specjalne Ekspedycje na tereny Wielkiej Metafory. Uzbrojeni, czasem wraz z całą armią wyruszają na wielotygodniowe wyprawy. W jakim celu? W wyjaśnieniach Delirycy określają trzy powody, dla których to robią. Pierwszy, to pozyskiwanie nowych sprzymierzeńców, z ludności zamieszkującej Wielką Metamorfę, Drugi, to wyprawy w celu odnalezienia baz rozpoznawczych oddziałów Mutantów. Trzeci to poszukiwanie Płynnej Czerni, najważniejszego substratu do wytworzenia DELIRIUM.

Mimo poważnie brzmiącego tonu wielu badaczy nie traktuje tych wyjaśnień do końca w ten sposób. Ogólnie wiadomo, że Delirycy żyją w nieustannym napięciu, które stymuluje ich do ciągłego rozwoju umysłowego. Zauważono, że od pewnego momentu zaczęli organizować Ekspedycje, z których powracają zupełnie odprężeni i zrelaksowani. Są to czysto subiektywne spekulacje, które pochodzą ze zwykłych obserwacji, jednak, w każdej informacji znajduje się ziarnko prawdy, stąd socjologowie z wielu ośrodków badawczych zaczęli prowadzić badania na ten temat. Wyniki okazały się zaskakujące.

Kilku z nich, między innymi prof. Ernst Greenberg wybrał się parę razy wraz z Delirycami na organizowane przez nich Ekspedycje. Zapiski z tych wypraw, zostały opublikowane, wraz z komentarzami profesora i były prawie jednoznaczne. Delirycy po przez wysoce ryzykowną rozrywkę dają upust ciągle istniejącemu napięciu, które bez przerwy istnieje w ich umysłach. Dodatkowymi skutkami tych wypraw jest podnoszenie ich doświadczenia bojowego, które często przydaje się w starciach bojowych. Ze względu na to, że Ekspedycje przynoszą Delirycom i do tego mieszkańcom Megalopolii pewien pożytek stały się one ogólnie akceptowalną formą rozrywki.

Prof. Greenberg opisał jedną z takich wypraw, dając później tytuł pracy: „Nauka po przez niebezpieczne zabawy". Jest to dość zaskakująca teoria, która mówi, że po przez wysoce ryzykowny element rozrywkowy Delirycy nie tylko obniżają poziom stresu, ale także uczą się wykorzystywania swoich umiejętności, co w późniejszym czasie daje im możliwość podczas prowadzenia armii do bitwy. Sposób nauki po przez zabawę jest szeroko opisywany w socjologicznych pracach naukowych. Teorie te powstały jeszcze w XX wieku i od razu wzbudziły ogromne zachowanie. Jednak prace prof. Greenberga nie odnoszą się do ludzi, ale do Nad-Istoty, których zwyczaje mimo wszystko są nie do końca zrozumiałe.

Delirycy opracowali już pewien kodeks honorowy, którego przestrzeganie pozwala osiągnąć jeszcze wyższy etap rozwoju mentalnego i otrzymać tytuł Diuka. Wprowadzili także nową etykietę podczas wspólnych spotkań, która tylko szczątkowo została zbadana przez prof. Greenberga. Tak więc odkrycie pewnej cechy wspólnej ze wszystkimi zwierzętami na ziemi, jaką jest nauka po przez zabawę (dość niebezpieczną, ale mimo wszystko), pozwala inaczej spojrzeć na Nad-Istoty, które nie do końca odcięły się od natury.

W momencie odkrycia Ekspedycji przez zarządców Megalopolii trwała zażarta dyskusja z Delirycami, ponieważ w momencie, gdy opuszczali megamiasto, traciło ono ich ochronę. Po kilku miesiącach debat, na walnym zgromadzeniu Gidlii Deliryców, uchwalono jednomyślnie, że wszystkie Nad-Istoty, przebywające w Cyviliach, które organizują Ekspedycje, muszą przez cały okres jej trwania obejmować działaniem swojej aury miejsce, z którego wyruszyli. W ten sposób zabezpieczono Megalopolie pozostawiając im ochronę i pozwolono Delirycom nadal praktykować te specyficzne wyprawy.